Chwilami tolerancyjna.

Październik 19, 2014

10413352_779067408798320_894608430578265985_n

Mam dwa mózgi. No­woczes­ny i sta­roświec­ki. No­woczes­ny sza­nuje twoją wol­ność, upa­ja się to­leran­cją, wy­kazu­je zro­zumienie. Sta­roświec­ki chce mieć cię na wyłączność, nie ma za­miaru się z ni­kim dzielić, pod­ska­kuje przy każdym nies­podziewa­nym te­lefo­nie, wpa­da w popłoch na wi­dok ta­jem­nicze­go rachun­ku z res­taurac­ji, posępnieje kiedy poczu­je na to­bie ja­kiś no­wy za­pach, drży, kiedy zaczy­nasz dbać o kon­dycję al­bo ku­pujesz no­we ub­ra­nia, na­biera po­dej­rzeń, kiedy uśmie­chasz się przez sen, czu­je żądzę mor­du na samą myśl, że obej­muję cię in­na ko­bieta, że czy­jeś ra­miona spla­tają się na two­jej szyi, że czy­jeś uda roz­chy­lają się pod tobą…’

Éric-Emmanuel Schmitt – Małe zbrodnie małżeńskie


Wyjątkowość.

Styczeń 2, 2013

httppiotrgorajewski.wordpress.com

Miłości nie można odmierzyć, nawet na złotej wadze, nie można obliczyć, ile powinno się jej ofiarować i jak dalece okazywać. Miłość, która oblicza i waży to nie miłość, to rachunek. Taką miłością nie sprawisz nikomu radości. W takiej miłości nie zaznasz szczęścia.
Spontaniczna miłość jest darem, który przenosi Cię do nieba radości.
P. Bosmans

Więc tak po prawdzie ile jest tej prawdziwej miłości w miłości? Przecież każda wydaje się być spontaniczną, bo w jednej chwili potrafi zmienić wszystko. Kiedy więc spontaniczność przybiera ubranie codzienności? W jakim momencie dochodzisz do wniosku, że ten cały spontan to nic innego tylko chwilowe zapomnienie? Na ile takie zapomnienie bywa zwodnicze, a na ile trwa i trwa nieznudzenie mając za nic pokusy i przeciwności?
Czy z czystym sumieniem możesz podpisać się pod swoją odpowiedzią?

Weszliśmy w Nowy Rok pełen niewiadomych. Mam nadzieję, że każdemu przyniesie mnóstwo samych radosnych chwil. Alternatywnie ma zamiar kontynuować swoją działalność, zatem te radosne chwile w zasięgu ręki jakby są :P


Obietnica doskonałości.

Czerwiec 13, 2012

w kokonie stłamszonych myśli
w klatce codzienych obowiązków
rodzą się tęsknoty
nieustające pragnienia

jak motyl upajający się bezkresną pełnią
zwabiony obietnicą doskonałości
lecisz w stronę światła
radując serca ludzkie

chwile we dwoje
niczym chleb z nieba co posila duszę
otwarte myśli chłoną nadzieję
a ty oddychasz szczęściem

…i mówisz uśmiechem :)

Odarty